Świąteczny pudding (ang. Christmas pudding)

      Brytyjski tradycyjny świąteczny pudding, to jest coś, bez czego nie obchodzi się żadnego Bożego Narodzenia w Wielkiej Brytanii. Niektórzy robią go samodzielnie, nie rzadko według starej rodzinnej receptury, a inni kupują w sklepie, ale świąteczny pudding jest na każdym brytyjskim świątecznym stole. Ponadto, świąteczny pudding jest uroczyście wnoszony na stół po wcześniejszym polaniu go mocnym alkoholem i podpaleniu.

      Tradycja wypiekania świątecznego puddingu pochodzi ze średniowiecza. Dawniej, a w niektórych rodzinach także i obecnie świąteczny pudding robiło się 4 tygodnie do wigilii świąt Bożego Narodzenia, a czasami nawet wcześniej. Tradycyjnie świąteczny pudding był wypiekany w niedzielę przed początkiem Adwentu i ten dzień był nazywany "niedzielą mieszania", ponieważ każdy członek rodziny albo przynajmniej każde dziecko powinno po kolei mieszać masę dla przygotowania puddingu. Następnie robiło się pudding, który dalej powoli dojrzewał w chłodnym miejscu, czekając na swój czas, czyli do Bożego Narodzenia. Z czasem jego smak stawał się bardziej wyrafinowany. W dzisiejszych czasach niewielu przygotowuje świąteczny pudding tak wiele tygodni wcześniej. Ogólnie rzecz biorąc, nawet 5-7 dni dojrzewania robi swoje, chociaż można go również podawać nawet w dzień przygotowania.

      Po przeczytaniu wielu przepisów na świąteczny pudding tych dawniejszych i tych robionych obecnie oraz po zapoznaniu się z przepisami z książek takich brytyjskich rodzinnych autorytetów jak Delia Smith czy Mary Berry, a nawet przejrzałam przepisy Nigelli Lawson (ale ona jest ostatnią osobą, u której można szukać czegoś bardzo tradycyjnego), a także u kilku innych szefów kuchni, z mniejszą renomą u szanujących się brytyjskich gospodyń, stworzyłam własną interpretację tradycyjnego brytyjskiego przepisu na świąteczny pudding, podsumowując zebrane informacje i tę wersję proponuję Wam.

      Tradycyjnie świąteczny pudding robi się z dodatkiem łoju wołowego, który bardzo trudno jest dostać. Przynajmniej w moim przypadku było to niemożliwe. Wiele osób radzi zastąpić wołowy łój twardymi rodzajami margaryny, co dla mnie jest nie do przyjęcia. Takich spożywczych śmieci ja nie używam w mojej kuchni. W związku z powyższym instynktownie zastąpiłam wołowy łój masłem. Chociaż z masłem jest ten problem, że jego temperatura topnienia jest niższa niż u wołowego łoju i przez to zaczyna się topić szybciej podczas przygotowania, co skutkuje mniejszą porowatością puddingu w porównaniu z tym robionym na wołowym łoju. Żeby jednak zminimalizować ten problem, najpierw rozdrobniłam zimne masło, a następnie zamroziłam je i w tej postaci dodałam do masy na pudding, a następnie szybko rozłożyłam po przygotowanych miseczkach i rozpoczęłam przygotowanie. Dzięki temu choć trochę zwiększyła się porowatość puddingu, który wyszedł dość porowaty. A do tego dało się wyczuć przyjemny maślany smak. Może nawet to i lepiej, ponieważ wołowy łój mało kojarzy mi się z deserem.

       Świąteczny pudding przygotowuje się w misce w kąpieli wodnej. Istnieją specjalne miski dla puddingów, które mają odpowiedni kształt i szeroką krawędź, pod którą trzeba zawiązać folię aluminiową, przykrywając miskę z puddingiem. Krawędź pomaga zamocować nitkę na misce. Tak naprawdę pudding można robić w dowolnej żaroodpornej misce lub nawet w małym kociołku. W przepisie dokładnie opisuję, co i jak należy zrobić. Następnie pudding trzeba schłodzić i odstawić na "dojrzewanie". Po tym należy poddać świąteczny pudding powtórnej obróbce termicznej, tą samą metodą tylko w znacznie krótszym czasie. Świąteczny pudding podaje się na ciepło lub na zimno. Komu jak się bardziej podoba.

      Z podanej ilości składników wychodzą dwa mniejsze puddingi lub jeden duży. Jeśli będziecie robić jeden duży, wtedy należy zwiększyć czas przygotowania. O tym również wspominam w poniższym przepisie.